Waarom ik aan dit experiment begin

Waarom vastgoed? Waarom nu? Waarom ik dit wil onderzoeken.

Soms begint een nieuw hoofdstuk niet met een grote beslissing, maar met een vraag die steeds terug blijft komen.

Wat als er meer mogelijk is dan ik nu denk?

Mijn leven speelt zich grotendeels af binnen kaders die voor veel gezinnen herkenbaar zijn. Kinderen die op tijd naar school moeten, een baan waarbij je geacht wordt op vaste momenten beschikbaar te zijn en een man die als zelfstandig ondernemer alleen verdient wanneer hij werkt.

Niet verkeerd.

Maar wel een leven waarin veel al vastligt.

Tegelijkertijd is er al jaren een andere droom.

Ali en ik zijn sinds 2018 samen en al vroeg in onze relatie spraken we over huizen. Over het opknappen ervan. Over ondernemen. Over iets opbouwen waarin zijn ervaring als aannemer en mijn ondernemende nieuwsgierigheid samenkomen.

De aantrekkingskracht van vastgoed begon voor mij dus niet bij rendementen of financiële vrijheid. Die begon bij de vraag hoe we onze krachten kunnen bundelen in een wereld die ons allebei aanspreekt.

Eerst kwam het leven

Zoals dat vaak gaat, liep het leven niet helemaal volgens plan.

Toen Ali en ik elkaar leerden kennen, namen we uitgebreid de tijd om samen te reizen en na te denken over onze toekomst. Tijdens die reis ontstonden gesprekken over wat we eigenlijk wilden met ons leven.

Trouwen? Kinderen? Ondernemen?

Het waren vragen waarvan we allebei jarenlang hadden gedacht dat ze waarschijnlijk geen grote rol zouden spelen. Terwijl wij in Zuid Amerika zaten, brak corona uit, moesten we onze reis afbreken en keerde het leven sneller terug dan verwacht.

Wat volgde waren jaren waarin onze aandacht vooral uitging naar het stichten van een gezin. Jaren met prachtige momenten, maar ook met uitdagingen die we vooraf niet hadden zien aankomen.

Inmiddels zijn onze kinderen vier en anderhalf jaar oud.

En voor het eerst in lange tijd voelt het alsof er weer ruimte ontstaat om na te denken over de dromen die er al waren voordat we ouders werden.

Een gedwongen pas op de plaats

Aan het einde van mijn verlof van onze jongste zoon brak ik mijn voet.

Een complexe breuk waardoor ik maandenlang weinig kon.

Hoewel ik die periode natuurlijk liever had overgeslagen, bracht ze ook iets onverwachts.

Tijd.

Tijd om na te denken.

Tijd om stil te staan bij vragen waar ik normaal gesproken aan voorbij rende.

Hoe wil ik dat mijn leven er over tien jaar uitziet?

Wil ik blijven werken? Ja.

Wil ik de rest van mijn leven afhankelijk zijn van het inruilen van tijd voor geld? Dat voelde ineens als een veel moeilijkere vraag.

Tegelijkertijd zat ik op mijn werk midden in een reorganisatie. Mijn functie zou verdwijnen en ik moest solliciteren op een andere rol.

Voor het eerst voelde ik heel sterk hoe weinig invloed ik eigenlijk had op belangrijke onderdelen van mijn leven.

Alles leek bepaald te worden door omstandigheden.

En ik merkte dat ik daar ongemakkelijk van werd.

De zoektocht begint

Rond diezelfde periode begon ik steeds meer te lezen en te luisteren over geld, investeren en vermogensopbouw.

Ik luisterde naar podcasts. Las boeken. Verdiepte me in andere manieren van denken over werk en inkomen.

Langzaam begon ik anders te kijken naar geld.

En vooral naar vrijheid.

Wat me daarbij bleef intrigeren, was dat onze belastingaangifte ons vertelde dat we vermogend waren, terwijl dat helemaal niet zo voelde.

We hadden een appartement in Amsterdam met een flinke overwaarde.

Op papier zagen de cijfers er goed uit.

Maar die waarde zat vast in stenen.

Dat bracht een nieuwe vraag met zich mee:

Als er zoveel vermogen vastzit in ons appartement, kunnen we daar dan niet iets mee opbouwen?

En vanaf dat moment begon de zoektocht.

Niet naar snelle rijkdom.

Niet naar een manier om niet meer te werken.

Maar naar mogelijkheden.

Waarom nu?

Omdat het voelt alsof alles samenkomt.

Onze kinderen worden groter.

Er ontstaat weer ruimte om vooruit te kijken.

Ali en ik hebben jarenlang gesproken over ondernemen en iets opbouwen dat van onszelf is.

In mei zijn we voor de wet getrouwd.

In juni vierden we onze droombruiloft in Spanje.

In mijn geloften heb ik Ali beloofd dat ik niet alleen zou dromen over onze plannen, maar er ook daadwerkelijk werk van zou maken.

Dit is mijn eerste stap om die belofte na te komen.

Daarom start ik dit experiment.

Daarom volg ik de komende zes maanden een coachingstraject.

En daarom ga ik onderzoeken of vastgoed voor ons meer kan zijn dan een interesse.

Misschien lukt het.

Misschien niet.

Maar na jaren praten, dromen, wachten en uitstellen voelt dit als het moment om het daadwerkelijk te gaan ontdekken.

Leave a Reply